Angst op de werkvloer


De werkplek kan een behoorlijk angstaanjagende plek zijn. Voortdurend worden we bedreigd in onze meeste basale sociale behoeftes. Een klein beetje compassie doet wonderen.

 

‘Mag ik je wat feedback geven?’ De collega kijkt je vriendelijk vragend aan, maar jij hebt het gevoel alsof je zojuist op een slang bent gaan staan. Alles in je lijf bevriest, je hersenen draaien op volle toeren (‘wat heb ik fout gedaan?’, ‘waar kunnen ze me op betrappen?’), je bent op je hoede, maar weet nog net uit te brengen: ‘Eh, ja…’

Herkenbaar?

Wees gerust: je bent niet de enige bij wie de nekharen recht overeind gaan staan bij het horen van het woordje ‘feedback’. ‘Opbouwende kritiek’ is er ook zo eentje. Want hoe goed bedoeld ook, uiteindelijk betekent het niet meer en niet minder dan een regelrechte aanslag op ons leven.

Uit recent neurologisch onderzoek blijkt namelijk dat onze hersenen kritiek op ons functioneren grofweg op dezelfde manier verwerken als bijvoorbeeld oog in oog komen te staan met een leeuw. De amygdala, een klein amandelvormig object in het limbische systeem, slaat alarm. Er stroomt minder bloed naar de rationale delen van de hersenen, waardoor we minder goed kunnen analyseren en waarnemen. Daardoor horen we ook nauwelijks meer wat de ander ons te vertellen heeft. We zijn er vooral op gericht om de schade zoveel mogelijk te beperken.

Positieve feedback

Het is daarom veel effectiever om vooral positieve feedback te geven. ‘Goh, wat heb je dat goed gedaan!’ ‘Je bent echt met sprongen vooruit gegaan.’ ‘Ik vind je een hele fijne collega.’ Door vooral positief te waarderen, voelen mensen zich beter en staan ze meer open voor samenwerking. En als er dan een keer iets niet zo goed gaat, zien ze dat heus zelf ook wel en corrigeren ze zichzelf.

Lees meer over het neurologische onderzoek naar positieve en negatieve feedback in de PRET-factor.

Social tagging: > >

Geef een reactie